Sinemalar, tiyatrolar, internet dizileri, konserler…
Modern dünyanın adeta büyüleridir.
Sinemada film izleyen, konsere gidip oradaki sanatçıyla adeta bütünleşen insanların yüzünde tuhaf bir ifade beliriyor.
Büyülenmişlik ve umarsızlık.
Milyonlarca insanların içinden sadece birkaç kişinin sıyrılıp bir gösterim sunmaları, izleyiciler açısından büyülenme ve bir taklit meselesine dönüşüyor.
Kavuşamayacakları hayatın gösterişli ve curcunalı bir yansıması.
Sinema salonları, konser sahneleri, tiyatro sahneleri insana sanal bir mutluluk tecrübesi veriyor.
Oysa, bu gerçek olmayan bir yanılsama.
Ayrıca, büyük gösterimler, modern dünyanın yeni mabetleridirler.
İnsanlar, ibadet eder gibi kendilerini unutmak için bugün buraya geliyorlar.
Gerçekten kaçısın, kendini unutmanın mabedi.
Ancak bu kaçısın sonunda bekleyen kendinden kaçmak belki de kendi hakikatini yetirmek.
Bir Cevap Yazın