Unutmak,
ne kadar zor.
Zor, çünkü büyük veri denilen oldukça büyük bir bilgisayar ağına hapsolmuş vaziyette yaşıyoruz.
Cemil Meriç TV için ”aylak insanın, düşünmeyen insanın bataklığı” der. (Mealen.)
Artık, aylaklık bile bir değer kazanır, büyük veri karşısında.
Hiç kımıldamadan insanlar büyük internet ağının uzayında kayıt altında.
Resimleri, videoları, her anları…
Silinmez.
Orada öylece kalır.
Oysa, o insan izin vermiştir o şirketlere kendi kendini faş etme iznini.
İnsan…
Unutarak insan olur.
Böylece umutlanır yaşamın çevrimlerinde.
Ve böylece eve dönebilir.
Eve dönmek.
Herkesin nihai sonu.
Ama hangi yolla?
Bu artık çok zor.
Çünkü unutmak artık gittikçe bitiyor.
Unutmak, umudun en büyük yoludur.
Bir Cevap Yazın