Penguene ne olduğu belli.
Sürüden ayrılanı kurt kapar misali buzların altında telef oldu.
Yunus’un dediği gibi ”Ölen hayvan imiş aşıklar ölmez!”
Pek çoğu ölen hayvana insani vasıflar yüklemiş ve hayvanın arızi bir durumu olabileceği dinlendirilse bile umursanmadı.
Burada önemli olan arızilik değil hayvanın sanki insanmış gibi atfedilmesidir.
Guy Debord’un ‘Gösteri Toplumu’ tam da bu buzulların eridiği yerde başlar. Modern toplum, canlının yaşadığı bu yön kaybını, yani o ‘arızî’ hali olduğu gibi, saf bir acı olarak kabul etmez; onu paketleyip bir ‘kahramanlık destanı’ olarak sunar. Penguenin hayatta kalma dengesinin bozulması, ekranlarda bir ‘özgürlük yürüyüşü’ne dönüştürülmüştür.
Sürüden ayrılanı eskiden kurtlar kapardı; şimdi ise kameralar ve ‘imajlar’ kapıyor. Kurt, hayvanın sadece etini yer; gösteri toplumu ise onun trajedisini tüketir, posasını çıkarana kadar hikayeleştirir. Gerçek olan o hayvan, buzun altında can derdine düşüp ‘telef’ olurken; sanal dünyada yaratılan o sahte kahraman, piksellerden örülü bir sonsuzlukta yaşamaya devam eder. Gerçek ölür, ama gösteri daima ‘tekrar oynat’ tuşuna basar.“
Bir Cevap Yazın