Güney Amerikalı yazar Eduardo Galeano Yürüyen Kelimeler kitabında ”Düğünlerin aşktan, cenazenin ölülerden ve tapınağın Tanrı’dan daha önemli olduğu değersiz, yavan bir çağda yaşıyoruz.” der.
Kadim iktidarlar kendilerini hanedanlara ve bu hanedanların meşruluğunu Tanrıdan aldıklarına inandıklarından ve inandırdıkların kendilerinin yerlerine başkaları düşünmek dahi siyasetle yani ölümle sonuçlanırdı. İktidar olgusu ve yansımaları daha basit işliyordu.
Modern iktidarlarsa daha karmaşık ve bütünleşik yapılar.
Modern iktidar bunu şirketler ve tulumlar aracılığıyla sağlıyor. Tulumlar çıkartıldığında militarizm ve paganizmi andıran unsurları devreye sokuyor. Böylece kapitalizm kendi krizlerini atlatıyor.
Geriye bıraktıları ise dijitalizm ile bağları ve tüm bağlantıları kopmuş insanlar.
Her şey kendi bağlamından kopuk.
Bir Cevap Yazın