Takribi bir ay oldu. Sayfamda yazı yayınlamayalı. Yeni yazı taslakları oluşturmak ve yeni yazılar için yeterli bir süre.
”…Ve güldün rengârenk yağmurlar yağdı
İnsanı ağlatan yağmurlar yağdı…”
diyor Sezai Karakoç.
Kısacası rengârenk olmayan yağmurlar da var.
Yani, gri
kül rengi veya artık yağlardan görünmeyen bir karalıkta olan.
O da galiba insanın hiç ağlamaması olsa gerek.
Hiç ağlamamış, hiç yarası olmayanın tekrar başlamasına imkan var mı?
Başa dönebilir mi?
”…Sen geldin benim deli köşemde durdun
Bulutlar geldi üstünde durdu
Merhametin ta kendisiydi gözlerin
Merhamet saçlarını ıslatan sessiz bir yağmurdu
Bulutlar geldi altında durduk…” ( Sezai Karakoç)
İnsanda merhamet hayvanda acıma olur.
Hayvanlar kendi yavrularına acımayla ilgilenirler.
İnsan, insanda hepsinin üstünde bulunan merhamet vardır.
Merhameti olanın üstüne rengârenk ve sımsıcak yağmurlar yağar.
Geri kalansa yağmurda sadece ıslanır.
Kediler nasıl sudan korkar.
Geri kalan düşen budur.
İnsan,
her ne olursa olsun geriye dönebilir mi?
Eve…
Devam edeceğiz…
Bir Cevap Yazın