Türk Edebiyatının en güzel cümlelerinden birisi:
”Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını.”
Bu durum böyledir; sevmek, sızlanma veya ağlak bir halden öte, dünyaya dalmamaktır. Belki de Allah’ın en güzel bağıdır. ‘Dünya telaşesi’ dedikleri şey, aslında dünyanın tehlikeleridir. Bunca insanın kumara ve hırslara düşmesinin asıl sebebi, bu telaşın ta kendisidir. Umursamazlık da bu telaşın bir parçasıdır. İşte bu pasaj tam burada imdada yetişir; ruhunu bu tehlikelere kaptırmayan insanlar için bir sığınaktır.
Bir Cevap Yazın