Dünyanın en karışık duygusunun “aşk” olduğu ileri sürülür. Ne denli doğrudur. Bilmiyorum.
Ama aşkın tezahürünün gecenin üçü olduğunu düşünüyorum.
İsmet Özel:
“Gecenin üçüdür en uygun zaman, bahse girerim
düşünür: sabah çok yakın
oysa ışıltı yok ortalıkta
…
henüz uyanmış bazıları
henüz uyumamış bazıları…”
Sabahın güneşini üstüne doğmadan ölüp gitmek…
Sabahın ayazını üstünde hissetmeyenler, güneşin o soğuk ışıltısını görmeden insan olmanın ağırlığını bilmeden yaşıyorlar gibi gelirdi.
Haksız da değilim.
Gecenin 3’üdür en karanlık vakit.
Biliriz,
Tekrardan gün doğacak.
Ve yine biliriz ki,
“aşk” insan olmanın, gecenin en derin karanlığında sıkışan insan olmanın kaygısıdır.
Bir Cevap Yazın