Kategori: Genel

Bahar geldi. Ağaçlar çiçeğe durdu. Kuşlar yumurtaların çıktılar. Yeni, yepyeni bir şarkıya başlamak için. Allah onları doğanın şarkıcıları olarak yaratmış. Hayatı şiirsiz ve şikayetsiz olarak geçirenlere duyurmak için. Cemil Meriç öyle diyor ya imparatorluğun yıkılışı için: ”Ne şiirsiz ne şikayetsiz.” Her biri firavunlaşmanın eşiğinde duranlara inat kuşlar şiirleri okuyorlar. Firavunun kalbi kadar hafif olanlar, ”ne…

Ne dem baki ne gam baki demişler. Bir kız vardı, kansere yakalanmıştı. Nedenini sorduğumda ‘stres’ demişti. Demek ki birini kanser edene kadar uğraşmak da mümkünmüş. Bu dünyanın en büyük özelliği kahra rağbet etmesi. İnsanların nasıl böyle bedbaht olduğunu veya olabileceğini söyleyenlerle dolu. Şaşılacak bir şey yok. İnsan süveydayı kalbinde taşıyor. Bunun ne kadar büyüyüp küçüleceğine…

Aşk, bizimçün mazeretti. Varlık sahasının maazereti. Kafa kemiğimizi eritiyorken zaman, ve sular, sevmektir, mukabele edilmesini beklemeden sevmektir.

Beyhude geçen vakitler, Ateşe taşıdığım su da yandı. Doğrulmaya mecalim yok lambadaki alev de ha söndü ha sönecek.

Merhameti zayıflık, saflığı aptallık, Sevmenin delilik, Sayıldığı bu dar vakitlerde kime aklı anlatacaksın. Gücün mübah olduğu ve mübahlıkla her şeyi yapılacağına iman edildiği, insancıklara… Korkmuyor musunuz? İncitmekten…

”Rahmet yağar ben yürürken…” Tekno dünyanın teknolojiyle ayrıştığı bir durumdayız. Artık burada hiç bir toplum ne de bir kamusallık vardır. Bu devrede hiç bir temas kalmadı. Hiç bir hikaye buradan çıkmaz artık. Çıkacak olanlar da geçmişle bugün arasında sarkaç gibi gidip gelir. Sanal kabilelerin içinde devasa duvarlar örerek yaşıyoruz. Boş verin… Darmadağınık bir yazı işte…

”Sigortalı bir işe girmeden aşık olunmuyor…”(Güven Adıgüzel- Sınavda Çıkmayacak Sorular) Biz, şiirlerden hikâyelerden geçtik ve geriye sadece… Bugüne değin yaptıklarımız düşkünlükten kurtulmak içindi. Tüm geçilen yollar, kaldırım taşları, bizler için bir hikâyeyi hatırlatırdı. Bizim kalbimiz aşktan çatlayıp yarılırdı. Bir başlangıcımız ve sonumuz olduğunu biliyorken düşküne rağbet etmeyişimiz bizi insan nedir sorusuna cevap niteliği taşıyor olmasına…

Hayata nereden başlanırsa oradan bakılırmış. Mesela ”kız kardeşim hayat” diyen edibe karşılık ” sevgilim hayat” diyen başka bir edip. Veya Ahmet Haşim gibi ”annesi”dir. Dicle kıyılarında gezerken. Nereyi bilmişsek oradan bakılır hayata. Şehirde doğan kişi elbette ”kız kardeşim hayat” diyebilir. Peki ya ”sevgilim hayat?” İşte burada hayatla iç içe olmakla başlıyor serüven Allah Şuara suresinde…

Matematik defterine şiirler karalayan, yazılar konduran birisiydim. Rakamlar bana gelmedi. Bense onlara hiç gitmedim. Verilere hiç güvenmedim. Bir elimde şiir kitabı diğerinde zincir. Stratejik aşk yaşayanlar devlet kademesinde. Bense hiçbir kademde dahi yokum.

Yaşamayı bileydim yazar mıydım hiç şiir?Yaşamayabileydim yazar mıydım hiç şiir?-Yaşama!-Ya bileydim?Yazar: MıydımHiç: Şiir.”― İsmet Özel