Kategori: Genel

Duygular satılık. Herkes alıcı, bir o kadar satıcı. Sosyal medya bir etiketler curcunası. Şuna veya buna sahip olmayan, benimle konuşmasın mealinde etiketlerin döndüğü bir yer. Sessiz ama vahşi bir pazar yeri. Patronuna mı kızdın, lüks bir restoranda rahatlama celseleri, geceleri yoga tumturakları vs. Sözlü iletişimin olmadığı yerde görselin satışı başlar. Nesnenin kendisine yönelme diye bir…

Uzun bir aradan sonra yazmaya ve sayfaya geri döndüm. Nereden başlasak diye aklımın kurcalandığı bu yazıyı hesap kitap olmadan yazma kararına vardım. ”Tarihi galipler yazar.” anlayışından bize arta kalan göğe bakma duraklarında kirlenen bir şey oluyor bizim yüzümüz. Sevinmek, bizim için usulca bir eylemden ibaretti. Çünkü sevincimiz belli olursa birilerinin yüzümüzü kirleteceğini bilirdik. Sevincimiz kursağımızdan…

Bir düzen inşa olmadan önce dağılmak zorundadır. Dağılmadan, bozulmadan düzene geçiş imkansız. Kelebekler, önce koza örer. Sıkışır, daralır. Ve nihayetinde kozasını yararak ortaya çıkar. Hiçbir kelebeğe sorma imkanımız olmadı. Ne denli bir bunaltı içinde olduğunu bilmek ve anlamak bize iç bunaltıcı döngülerin neticesini gösterir. Netice ise belli, bir daralma varsa o daralmanın bıraktığı bir genişlik…

Ne asılı duran bulut. Ne de göğü taşımaktan yorulmuş güneş. Hiç biri tanımlamıyor, geç kalanların kana kana içtiği suyun acı oluşunu. Yumrukları sıkılı beklerken avuç içlerini kanatanların, mutluluğunu gizleyenlerin, mutluluğu en çok hak edenler oluşunu. Bir varış, bir barış mutluğuna değişmeyen bayram sabahı gibi içinde taşıyanlar vuslatlarını, hep kusmakla muhatap oldular mutluluklarını.

Türk Edebiyatının en güzel cümlelerinden birisi: ”Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını.” Bu durum böyledir; sevmek, sızlanma veya ağlak bir halden öte, dünyaya dalmamaktır. Belki de Allah’ın en güzel bağıdır. ‘Dünya telaşesi’ dedikleri şey, aslında dünyanın tehlikeleridir. Bunca insanın kumara ve hırslara düşmesinin…

Ne zamandan beri bütün yollar yürünebilirdir? Ne zamandan beri duyulmaz oldu kendi sesini kendi uğultusundan? Bütün yollar yürünebilir olduğundan beridir ne bir kişi kaldı rabıta edeceğimiz ne de bir yol. Herkes her şeyi kabul ve yapılabilir olarak gördükten sonra bütün yollar çamura, bütün yüzler birbirine benzedi. Utanmak bir kusur, yüz kızarması ise tedavisi aranan bir…

Her daim şu soru aklımı kurcalıyor. Acaba, sıfırı tükettik mi? Türk toplum hayatiyetinin sonuna mı gelindi? Her yeni gün bir yeni akıma ve bu akımlara kapılmış genç nüfus, uzun yıllar sermayeye katılamamış toplumun bir kesiminin sermayeye dahil olmasıyla ne yapacağını bilemeyip toplumun hücrelerine ayrılmasına, kaidelerin yıkılışını hızlandırması sebep vermeleri… Sıfırı tüketmeye meyyal bir Türk toplumu…

Sen benim kim olduğumu biliyor musun? Bilmiyorsun elbette. Ben hatalı verilmiş pasların unutulmaz oyuncusuyum. Yanlış zamanda yanlış yerde olmaların üstadıyım. Sınıfın en arka sırasına oturtulan yeşil gözlü ve aslında çok zeki o çocuğum. Arka bahçeye giden topların mecburi toplayıcısıyım. Bin tane de alsam çiklet kartı koleksiyonu bir türlü tamam olmayanım. Eksik kalanım ben. Eksik olanım.…

”…koşmam gerekyetişmem gerek yazgımatutmam gerek, sormam gerek, bilmem gerekesenlemem, kargışlamam, irkitmem gerek niçinniçin, niçin, niçinkuyuya düşen çocuk niçin ölmesin.” (İsmet Özel- Jazz) Koşmam gerek, yazgımı tutmam gerek, Ama nereye? Nereye koşacağız, nereye döneceğiz? Hangi köşe, kaç köşe bizi bekleyecek. Kaç köşede soluk soluğa kalacağız. Masallar dinleyeceğiz, köşe bucaklarda. Yok, ama döneceğiz eve, yağmur, o dönemeyecek.…

Battal Gazi destanı Danişment Gazi destanıyla ortaklık gösterir. Bunlar Anadolu’ya gelen ilk Türklerin destanlarıdır. Danişment Gazi destanı Sultan Alparslan’ın komutanlarındandır. Bazı kaynaklar onu Rum Beyi olarak niteler. Yani Hristiyan iken ihtida etmiş, Müslüman olmuştur ve kendi memleketi olan Anadolu topraklarında gaza faaliyetlerine girişmiştir. Biz bin yıldır, ister Asya kökenli olalım, ister Anadolu kökenli, bir eve…